او لعنت خدا و كافّهء ملايكه و همهء مردم ، و كافر به لسان نبى و ملائكه مىباشد . پس تأمّل كن هركسى كه بلا بيّنهء عادله و غير حجّت قاطعه ، خود را منسوب به سوى نسب نبى و ائمّهء اطهار سازد ، كفر و لعنت به آن شخص و عذاب و خزى او در آخرت چه‌قدر باشد ؟ و چگونه او مادران خود را به دروغ متّهم و منسوب به نبى صلّى اللّه عليه و إله و على عليه السّلام و ائمّه عليهم السّلام مىسازد ؟ و معاذ اللّه از اين دشنامى اعظم به سيد رسل و هدات سبل مىباشد . و چه سود بخشد تصديق اقرار او به دين و ايمان او ، چه قاذف نبى و امام سابّ بلا ريب كافر مرتدّ واجب القتل غير مقبول التوبه واجب الخلود در نار ابدى مىباشد ، معاذ اللّه من النفس الأمّارة بالسوء و من الغواية و البغاوة . در صواعق مىگويد باوجودى كه از عامّه مىباشد بعد ذكر نبذى از اين قسم اخبار نسب : و من هنا توقّف قضاة العدول عن الدخول في الأنساب ثبوتا أو نفيا ، لا سيّما نسب أهل البيت الطاهر المطهّر ، و عجب من قوم يبادرون إلى إثباته بأدنى قرينة مرجّحة مموّهة يسألون منها يوم لا ينفع مال و لا بنون إلّا من أتى اللّه بقلب سليم . انتهى . حاصل آن‌كه به كثرت ورود زواجر صحاح احاديث و اخبار چه‌قدر قاضيان عدول خود توقّف و عدول كردند از شمول و دخول در انساب از روى ثبوت يا نفى ، خصوصا توقّف نمودند از شمول در نسب اهل بيت طاهر و مطهّر نبوّت . و عجب است از آن قومى كه مبادرت مىنمايند و پيشى مىكنند به ادنى حيله و قرينهء مرجّحهء ملبّسه در دعوى سيادت ، و اقدام به دخول در خانهء نبوّت و امامت ، سؤال كرده مىشوند از اين دخول و شمول به باطل و ناحق در آن خانهء عصمت و طهارت روزى كه نفع نمىدهد مال و نه آل مگر آن‌كس را كه آمد نزد